,

Bir KADIN Neden Erkek Olmak İster?

En baştan başlayalım…
Ailem her Anadolu insanı gibi sevimsiz, saçma bir erkek evlat yarışının içinde bulmuş kendini ve annemin karnında duyduğum kadarıyla, uzun süre beni erkek sanmışlar.Ben de herkes istediğine göre iyi bir şey sanırım diye rahatım içerde.
34 yaşında evde kalmış bir ısırganotu olacağımı müjdeler gibi soğuk bir Aralık sabahı (sabah değil baya körü yani 4:30 suları işte) çıkagelmişim.
Etrafımdaki konuşmaları geç, herkesin suratında “e nerede bunun pipisi” bakışını görüyorum. Bir süre etrafımdakileri, daha sonra filizleneceğine inandırmaya çalıştım ama nafile.Filizlenmedi…
Bu arada, sebebini bu erkek evlat mevzusuna bağlamak istemiyorum ama 5 yaşına kadar belki ölürüm, çok cılızım diye kimliğimi çıkartmamışlar. Cık cık cık… Aşkolsun anne…


Neyse..Ben hızla büyüyorum, kimliğim de çıktı…Hem de pembe.
Ancak tamamen bir kaos yaşıyorum.Kimlik karmaşası.Sadece ben değil, benden 2 yaş küçük kuzenim de büyük beklenti içindeymiş meğer.
Yıllar sonra itiraf etti.9 yaşında beni fırfırlı, kabarık, prenses eteğiyle görüp cıngar çıkarana kadar erkek olduğumu düşünmüş. E peki ya adım? Zavallım… Deniz gibi Muzaffer gibi uniseks bi isim sanıyormuş.
Aslında ben de erkek olmak istiyordum. Ta ki 7 yaşında (küçüğü olmaz bu işin ama) ucuz atlattığım küçük bir taciz olayına kadar… Büyüdükçe başıma gelen o sevimsiz olayın aslında ne kadar iğrenç ve erkek olmanın aslında nasıl rezalet bir şey olabileceğini idrak ettim. Kadın olmak sanırım daha onurlu diyerek yoluma devam etmeye çalıştım.
Hani küçükken o tek kaş, al yanak haliyle bi halta benzemeyip, yıllar sonra kuğu gibi gezen kızlar var ya… Heh işte ben onlardan biriymişim. Ama 25 yaşına kadar ortalamanın üzerinde bir güzelliğimin olduğunun farkında değildim.Peki o yaşa kadar ne mi yaptım?
Şizofren bir ikizler erkeğiyle uğraştım…
5 yılın sonunda ayrılmak istedim ve bana doğal olarak neden diye sordu.Ben de ona, 5 yıl boyunca bana parktan koparıp verdiği bir papatya bile olmadığını söyledim.Buraya kadar herşey normal evet.O ne yaptı peki?…Bana 9 kiloluk Diyarbakır karpuzu alıp geldi…Sebep? Çiçeği 1 hafta sonra atacakmışım ama karpuzu afiyetle yermişim. Kafasına atmayı o kadar çok istedim ki ama durduk yere suçlu olmaya gerek yoktu.
10 yıl boyunca beni taciz etmeye devam etti.Paranoyak olup çıktım sayesinde.
Sevimsiz… Sığır.
……………………………………………………………………………………………………………..
Anlamak uzun zamanımı aldı ama ben, hem seçimlerini yanlış yapan hem de şanssız biriyim. İlk ciddi ilişkim yukarıda bahsi geçen hamam böceğiydi.


İlk platonik aşkımsa… Aaaah ah..
İsmine ne desem bilemedim şimdi gerçek ismini kullanmayayım…
Herneyse… X abi…

X abi, ablamın sınıf arkadaşı ve diğer sınıf arkadaşlarıyla sürekli bize yemeğe geliyorlar. Allahım nasıl yakışıklı nasıl tatlı. Ben saftirik, ben fikirsiz ergen,  bize yemeğe gelecekleri zaman, o gerizekalı aklımla, bana en yakıştığını düşündüğüm kıyafetlerimi giyip, kapıya en yakın yere oturup, çipil çipil kaçamak gözlerle ona bakıyorum.Tam 4 yılı onu böyle mal mal izleyerek geçirdim. Sonra mezun oldu ve gitti tabi.

Aradan yıllar geçti, ben artık 20’li yaşların ortasındayım.Bir gün ablam beni çağırıp bana birinin Facebook profilini gösterdi. Takriben 15 dakika kim olduğunu anlayamadım.

Veeeeeeee…..DANNNNN!!!

Ekranda gördüğüm bu afet-i devran… O ahu gözlü… Ta kendisi… X abi!!!!

BENDEN GÜZELLLLLLLLL!!!!

ALLAHIM NEDENNNNN!!!

Neyse ilk şoku atlattıktan sonra, geçmişe dönüp onu izlerken neler gördüğümü hatırlamaya çalıştım. Aslında hep öyleymiş, ama ben bunu göremeyecek kadar gerizekalıydım. Allah sahibine bağışlasın ne diyeyim.Ama cidden taşşş olmuş.Hala çok severim kendisini, ama abla olarak.

Kadın olduğumu kabul ettim…Tamam.

Seçimler yanlış… Eyvallah.

Şanssızım abi şanssız. En az 200 kişinin olduğu işlek bir caddede, deli kadın gelip bana tükürüyorsa, minibüs kapısı tam ben inerken kapanıyor ve kafam dışarıda bedenim içeride (sakın o benzetmeyi yapmayın çok ayıp) kalıyorsa, şansın esamesinden bahsedemeyiz sanırım.

İlişkiler konusunda sıkıntı herkes yaşayabilir ama ben uyduruk bir tılsımla mimlenmiş gibiyim.Kara büyü gibi.

Bir gün, sağolsun patavatsız bir arkadaş bana aynen şöyle dedi…

“E yavrucum bu transkriptteki dersler ne böyle? *Kaldırma iletme, *Cisimlerin dayanımı… Okul numarasına bak, piiiuuvvv sonu 31, e adın da Venüs… ama sen evde kalmaya mahkumsun yavrucum”

Allah razı olsun bebişim…

Pekiiii… Erkek olsam ne farkederdi? Muhtemelen üniversitede gördüğüm dersler ve okul numaram süper geyik malzemesi olur, erkek muhabbetlerinde ortalığı kaynatan en muhteşem kanka ben olurdum. Ama kadın olunca o işler maalesef sarpa sarıyor.

Alışıla gelmiş kadın erkek eşitsizliklerini listelemeye gerek yok şimdi. Herkes neyin ne olduğunu bal gibi biliyor.

Adım Venüs

Erkek olmayı çok istedim…

34 yaşındayım… Bu yaşıma kadar herşeyi tek başıma yaptım, başardım, atlattım… Ağlaya zırlaya hem de.

Erkek olmayı çok istedim…

Ama ardıma dönüp baktığımda, iyi ki kadın olmuşum, iyi ki yalnız kalmışım diyerek  kendimle gurur duydum.

Ne düşünüyorsun?

0 points
Upvote Downvote

Total votes: 0

Upvotes: 0

Upvotes percentage: 0.000000%

Downvotes: 0

Downvotes percentage: 0.000000%

Beklenmedik Bir Sonla Biten Lise Çıkışı Kavgası

Telefonun Telefon Olduğu Zamanlardan 15 Komik Mesaj